Badania Steffensa

W badaniach L. Steffens, prowadzonych zarówno na zgłoskach bez sensu, jak na materiale sensowym, metoda całościowa okazała się wydajniejsza. Wielu badaczy (Larguier des Bancels, Pyle, Snyder i inni) doszło do rezultatów zgodnych ze Steffens. Wyższość ta odnosi się zdaniem niektórych autorów zwłaszcza do trwałości zapamiętania; materiał przyswajany całościowo tkwi dłużej w pamięci (Meumann). Niektórzy badacze jednak uznają słuszność tezy o wyższości metody całościowej jedynie z pewnymi ograniczeniami. Tak Pentschew twierdził, że u dzieci przy uczeniu się materiału bezsensowego metoda częściowa dawała lepsze rezultaty. Read przeprowadził badania na studentach uniwersytetu, przy czym okazało się, że na 113 osobników jedynie 26 uzyskało lepsze rezultaty metodą całościową. W badaniach Wincha wyższość jednej lub drugiej metody okazała się zależna od rodzaju zapamiętywanego materiału (materiał krótki i nie powiązany opanowany był łatwiej metodą częściową).